نام ایرانی یا عربی؟
نام ایرانی یا عربی؟
نام ایرانی یا عربی؟
نامگذاری
در این مقاله به شیوهای علمی و تحلیلی، نشان داده میشود که هدف کلی از مد ساختن و گسترش نامهای ایرانی در جامعه اولاً فریب مردم و سو استفاده از حس وطن پرستی و ثانیاً تلاش در جهت از بین بردن نام اهل بیت علیهم السلام میباشد.
الف: نام ایرانی یا عربی؛ مغلطهی بسیار ساده
در ایران نام عربی داریم؟
آنچه که در ایران وجود دارد، غالباً اسامی اسلامی است که به دلیل علاقهی مردم به دین اسلام، سالیان متوالی بر روی فرزندان ایرانی گذاشته میشده است. درواقع اسمهای عربی اسمهایی است غالباً به صورتهایی چون محمد الدعایه، حسین عبدالغنی الروادی، عباس بن خالد و... گذاشته میشود. به عنوان مثال در استان سمنان چند نام وجود دارد که به شکل عبدالله بن خالد المعارفی باشد؟ مسلماً بسیار اندک است. اما اسامی اسلامی و شیعی از پرفراوانی ترین نامهاست.
چیزی که به هیچ عنوان با آنچه که در این سایتها و در جامعه به عنوان اسم عربی مطرح میشود تطابق ندارد.
تحریک حس وطن پرستی
مدل کار به این صورت است که ابتدا با طرح مباحثی چون «خلیج عربی» و شیطنت اعراب در جعل کردن نام «خلیج فارس»، حملهی اعراب به ایران و سو استفادهی جنسی اعراب حاشیهی خلیج فارس از برخی زنان ایرانی، کاملاً کاربران را احساسی و نسبت به اعراب بدبین میکنند. کل کل با عربها، رو کم کنی عربها و ... از مهمترین و پرفراوانی ترین عنوانهایی است که به تالارهای بحث و گفتگو در این سایتها اختصاص داده میشود. (تا اینجای کار هیچ ایرادی ندارد) ایراد اصلی از آنجا شروع میشود که پس از تحریک حس وطن پرستی و عرب ستیزی کاربران، طی یک عملیات بسیار ساده، اعراب را مستقیماً به اهل بیت (ع) وصل میکنند و (نعوذبالله من قصدهم) اهل بیت (ع) را نیز نمونهای از این اعراب میدانند. بلافاصله پس از چنین فضایی از کاربران در مورد اسم گذاری پرسیده میشود و غالباً با چنین عبارتی: اسم ایرانی با عربی؟
دقت شود که در این سایتها، در طرح سوال نام ایرانی یا نام عربی، وقتی برای نامهای عربی مثال آورده میشود، نامهای ائمه و پیامبران به عنوان مثال ذکر شده است. مسلم است که هرکس اندکی عرق ملی داشته باشد، تحت تاثیر چنین فضایی به نام ایرانی رای میدهد. چرا که حس وطن پرستی او به شدت تحریک شده و دیگر قدرت تشخیص ندارد که نامهایی که به عنوان نام عربی آورده شده است، به هیچ عنوان ربطی به خلیج فارس و ... ندارد.
پاسخ حدوداً 96 درصد افراد شرکت کننده در بحثهای این سایتها به نامهای ایرانی بوده است و با مغلطهی ایجاد شده دقیقاً نام ایرانی در مقابل نام ائمه و به نام اسم عربی به خورد مخاطبان داده شده است.
ب: صدا و سیما و شبکهی سینمای خانگی و فارسی وان!
خوانندگان مستحضرند که سینما و صداوسیما یکی از تاثیرگذار ترین رسانههای جامعهی کنونی ایران میباشند. متاسفانه همواره در هرجامعه ای مردم عادی غالباً تحت تاثیر جو غالب جامعه قرار میگیرند و بدون تفکر و اندیشه به پیروی از مدهای جامعه میپردازند. یکی از مدهای جامعه که مردم به شدت از ان تقلید میکنند و عمدتا نا آگاهانه است، بحث نامگذاری است.
در بحث نامگذاری و چگونگی تاثیر پذیری مردم از جریانهای اجتماعی به دو مثال اشاره میشود.
تاثیر پذیری مردم عادی و عوام : گاس هیدینگ و سریال ستایش
«گاس هیدینگ» یکی از مربیان بزرگ و موفق فوتبال جهان است. وی در جام جهانی 2002 با تیم فوتبال کره جنوبی توانست برای اولین بار در طول تاریخ، تیمی آسیایی را تا مرحلهی نیمه نهایی جام جهانی بالا ببرد. افتخاری که مردم کره جنوبی را واقعاً خوشحال و شادمان کرد. یکی از نکات بسیار جالبی که پس از این واقعه وجود داشت، این بود که تحت تاثیر حضور «گاس هیدینگ» و رتبهی افتخارآمیز چهارمی جهان، تا چند سال نام «گاس» یکی از پرفراوانی ترین نامها در کشور کره بود که برای نوزادان انتخاب میشد. دقیقاً مشابه این اتفاق در ایران و هنگام پخش سریال «ستایش» افتاد.
سریال ستایش، یکی از پرمخاطب ترین برنامههای سالهای اخیر تلویزیون ایران بود که البته بحث بر سر کیفیت آن، کماکان ادامه دارد. این سریال آنقدر طرفدار داشت که مدیر شبکهی سوم سیما در روزی کهاتیم استقلال بازی داشت، مجبور شد به احترام طرفداران سریال، پخش فوتبال را به شبکهی دوم سیما واگذار کند.
پخش این سریال دقیقاً تاثیری بسیار شدید بر فرهنگ نامگذاری ایرانی داشت. آمارهای سازمان ثبت احوال ایران در مورد فراوانی نامهای دختران در سالهای 1385-1390 نشان میدهد که نام ستایش که تا قبل از پخش این سریال در بین ایرانیان محالی از اعراب نداشته است، چگونه طی دوسال به یکی از پرفراوانی ترین نامهای ایرانی تبدیل شده است.
در سال 1384 نام ستایش در ایران 4854 بار برای فرزندان انتخاب شده بود. در این سال نام ستایش حتی جزو ده نام اول ایران هم نبوده است اما در سال 1389 تعداد نام ستایش به عدد خیره کننده 31356 میرسد که نشان میدهد پخش این سریال تا چه اندازه بر مردم تاثیر گذاشته است.
**
همانگونه که در جدول فوق مشاهده میشود در اسامی مذهبی متاسفانه روندی نزولی وجود دارد و در نامهای غیر اسلامی چون ستایش و هستی که هر دو تحت تاثیر پخش سریالهای صداوسیما بودهاند، (هستی نام شخصیت اصلی یکی از سریالهای ماه مبارک رمضان بوده است) روندی به شدت صعودی و خیره کننده مشاهده میشود.
در واقع میتوان گفت که صداوسیما در این روند نزولی اسامی مذهبی و روند صعودی اسامی یادشده تاثیری بسیار زیاد داشته است.
از آن سو شاهد هستیم که چگونه شبکههای ماهوارهای به تخریب نامهای اسلامی و دینی مشغولند. به عنوان مثال شبکهی فارسی وان که ماموریتی قابل توجه در سست کردن بنیانهای اجتماعی و فرهنگی دارد، نامهایی که نزد ایرانیان مقدس است برای بازیگرانی که در سریال، نقشهای غیر اخلاقی را ایفا میکنند، استفاده میکند.
به عنوان نمونه این شبکه در یکی از سریالهای خود برای زنهای بازیگری که نقشهای غیر اخلاقی را ایفا میکنند نامهای مقدس زینب و خدیجه را انتخاب نموده است.
از سوی دیگر در برخی فیلمهای تولید شده در شبکهی سینمای خانگی مشاهده شده است که اسامی ایرانی تقدیس و اسامی مذهبی توهین میشوند. به عنوان مثال میتوان به فیلم دردسر بزرگ اشاره کرد که به کارگردانی سعید سهیلی و بازی هنرپیشگانی چون حامد کمیلی، لیلا اوتادی، بهاره افشاری، علی صادقی، سحر قریشی، فتحعلی اویسی، احمد پور مخبر به نمایش درآمده است. در این فیلم لحظاتی وجود دارد که به وضوح به تقبیح نامهای اسلامی چون علی اصغر و علی اکبر و ... پرداخته میشود. (به عنوان مثال سکانس دیدار نخست رجبعلی و سیامک).
این جریانهای داخلی و خارجی آیا بی هدف است؟ به راستی هدف از این جریان اجتماعی چیست؟
هدف از ترویج
چیزی که بسیار واضح است این است که کسانی که آگاهانه به این جریان میپردازند، به شکوه و عظمت فرهنگ اسلامی پی بردهاند. آنان به راستی دریافتهاند تا زمانی که فرهنگ حسینی در جامعه باشد، اینان نمیتوانند به اهداف خود برسند. فرهنگی که کشته شدن در راه حق و خدا را به پذیرفتن ننگ و ذلت ترجیح میدهد. اینان آگاهند که تا فرهنگ علوی، فرهنگ فاطمی و محمدی در جامعه باشد، مقاصد شومشان راه به جایی نمیبرد. فرهنگی که صدر و ساقهی آن عقلانیت و شعور و آگاهی است؛ لذا هدف اصلی این جریان نه بسط فرهنگ ایرانی که ترویج فرهنگ ایرانی به عنوان آلترناتیوی در مقابل فرهنگ اسلامی است. در واقع این جریان قصد دارند همان استفادهی ابزاری که در تاریخ از دین شده است، این بار از حس وطن دوستی ایرانیان کنند.
لازم به توضیح است که نگارنده به هیچ عنوان مخالف نامگذاری ایرانی نمیباشد، بلکه هدف از این مقاله این است که حس وطن دوستی افراد تحت تاثیر فریبکاری عدهای دنیاپرست قرار نگیرد.
وظیفهی علاقه مندان به اهل بیت
آگاه کردن جوانان به شیوهای منطقی و نه احساسی، ترغیب و تشویق دیگران به انتخاب نامهای ائمه و از همه مهمتر انتخاب اسامی مذهبی (به ویژه اسامی ائمه) برای فرزندان مان، به عنوان مقابله با این جریان، از دیگر وظایف ماست.
در پایان با حدیثی از امام صادق (ع) سخن را به پایان میبرم:
قال الصادق (ع) : «اَوَّلُ ما یبرُّ الرَّجُلُ وَلَدَهُ أن یسَمَّیهُ به اسم حَسَنٍ فَلْیحْسنَ اَحَدُکمْ اِسْمِ وَلَدِهِ؛».
اولین نیکی که انسان به فرزندش میتوان بکند این است که نام نیک بر وی بگذارد. پس به نیکی بر فرزندانتان نام بگذارید.
(وسایل الشیعه، ج اول، صفحهی 297).
ارسال توسط کاربر محترم سایت : rezarayat
/ج
تازه های مقالات
ارسال نظر
در ارسال نظر شما خطایی رخ داده است
کاربر گرامی، ضمن تشکر از شما نظر شما با موفقیت ثبت گردید. و پس از تائید در فهرست نظرات نمایش داده می شود
نام :
ایمیل :
نظرات کاربران
{{Fullname}} {{Creationdate}}
{{Body}}